Eenkorrelige slijper
voor profileren, slijpen en bewerken van
conventionele slijpschijven

Het technische uitgangspunt is de radiale toevoer in de bewerkingscyclus, die de mechanische belasting op de diamantpunt bepaalt. De hoge snijkrachten veroorzaken elastische vervorming op de trillingsgedempte schacht, wat leidt tot plastische vervorming of breuk van het enkele kristal als de materiaalrekgrens wordt overschreden. Deze overbelasting resulteert in een ongecontroleerde verandering in de topografie van de slijpschijf, wat de maatnauwkeurigheid van de tandwielcomponenten in gevaar brengt en een direct uitsluitingscriterium is voor de procesgeschiktheid.

Natuurlijke diamanten in de vorm van octaëderkristallen hebben specifieke splijtvlakken die geactiveerd worden door overmatige mechanische schokbelastingen tijdens het opruwen. Dit mechanische mechanisme leidt tot het plotseling versplinteren van grote diamantsegmenten, terwijl meerkorrelig gereedschap de belasting over meerdere punten verdeelt. Een dergelijk defect verkort de levensduur van eenkorrelige slijpmachines aanzienlijk en leidt tot een onstabiel slijpproces, wat een negatieve invloed heeft op de oppervlaktekwaliteit van de werkstukken.

De berekening is gebaseerd op de verhouding tussen de axiale voeding en de effectieve effectieve breedte van de diamantpunt, waarbij een dekkingsgraad tussen 2 en 5 wordt nagestreefd in automobieltoepassingen. Een te lage waarde produceert mechanisch een spiraalvormig profiel op de slijpschijf, dat als een draaiing wordt overgedragen op het werkstuk. Dit leidt tot meetbare fouten in de lektest van assen en sluit het gebruik van de dresser voor afwerkingsprocessen uit.

Als er een afwijking is van het geometrische centrum, worden er radiale krachtcomponenten gecreëerd die de slijpdiamant asymmetrisch belasten, in tegenstelling tot de standaardspecificaties van de industrie. Deze mechanische fout veroorzaakt ongelijkmatige slijtage van de diamantflanken, wat de profielnauwkeurigheid van de slijpschijf verstoort. Als gevolg hiervan ontstaan geometriefouten op de slijpschijf die buiten de DIN 1820 toleranties liggen en niet door de kwaliteitsborging van DIT Diamanttechnik GmbH & Co. KG niet zouden passeren.

Bij het bewerken zonder koelsmeermiddel ontstaan temperaturen van meer dan 700 °C in het contactgebied, die voornamelijk worden veroorzaakt door de wrijvingsenergie tussen de diamant en de verbinding. Deze thermische energie veroorzaakt spanningen in de hardsoldeeropstelling, waardoor de inbedding van de diamant losraakt of de structuur van de stift thermisch zachter wordt. Het risico is het volledige verlies van de diamant tijdens het proces, wat ernstige schade veroorzaakt aan de slijpschijf en de gereedschapshouder van de eenpuntsslijper.

Een rechtopstaande eenpunts slijper met een technisch conform ontwerp heeft een hoek van 10° tot 15° nodig ten opzichte van de as van de slijpschijf om het mechanische zelfslijpende effect te benutten door middel van gecontroleerde slijtage van de randen. Als de hoek niet correct is, wordt er mechanisch een te groot slijtvlak (drukvlak) gevormd, waardoor de slijpschijf alleen maar gepolijst wordt in plaats van geslepen. Bij DIT valideren we dat dit leidt tot een toename van de slijpkrachten, wat thermische beschadiging van de randzone op het werkstuk veroorzaakt.

Het technische uitgangspunt is het resterende karaatgewicht van de dressingdiamant na verschillende aanbrengcycli, dat niet onder een minimumgrootte mag vallen voor een veilige mechanische verankering in de schacht. Als de steen onder dit volume valt, is de houdkracht van de gesinterde verbinding niet langer voldoende om de zijdelingse krachten veroorzaakt door het proces te weerstaan. Er wordt een uitsluitingscriterium bereikt als het risico op breuk groter is dan de kosten van een nieuwe aankoop om de processtabiliteit van de dressing te garanderen.

De architectuur van de slijpeenheid moet een hoge statische en dynamische stijfheid hebben om mechanische resonanties tijdens het aanzetten te onderdrukken. Een gebrek aan stijfheid leidt tot zelfopgewekte trillingen die een klapperende markering op de slijpschijf achterlaten. Dit tast de concentriciteit van de tandwielassen enorm aan en leidt tot het mislukken van gestandaardiseerde tests van de dressingdiamanten in gemonteerde toestand.

De bewaking is gebaseerd op de registratie van de cumulatieve toevoerhoeveelheden en de optische analyse van het slijtagegedrag van de bewerkingsdiamant met behulp van digitale microscopie. Mechanisch gezien leidt de slijtage van de beitelpunt tot een meetbare verandering in het stroomverbruik van de spindelaandrijving tijdens het bewerkingsproces. Als gedefinieerde grenswaarden worden overschreden, wordt er automatisch een signaal gegenereerd om de enkele diamantdresser preventief te vervangen en onvoorziene machinestoringen te voorkomen.

Voor ruwbewerkingen is de keuze van een stabiele dodecaëder natuurlijke diamant met een specifiek karaatgewicht van 1,0 tot 1,5 karaat cruciaal om de thermische en mechanische buffercapaciteit te garanderen. Een dresser met een klein karaat is ongeschikt voor deze belastingen omdat het kleine volume de warmteafvoer in de cilindrische schacht beperkt. DIT Diamanttechnik GmbH & Co. KG beveelt deze specificatie aan om breuk door thermische schokken uit te sluiten bij hoge prestaties.